احکام روزه به زبان ساده: چه کسی باید روزه بگیرد، نیت و سنتها
مبانی روزهٔ رمضان: قرآن چه میگوید، چه کسی باید روزه بگیرد، چه کسی معذور است (بیمار، مسافر، باردار، سالمند)، نیت روزه و سنتهای روزانه.
این راهنما دیدگاههای رایج و منابع را توضیح میدهد و فتوا نیست. برای وضعیت خودتان از عالم یا امامی که به او اعتماد دارید بپرسید.
روزهٔ رمضان یکی از ارکان اسلام است. قرآن آن را در آیههای ۱۸۳ تا ۱۸۵ سورهٔ بقره مقرر کرده است: روزه بر مؤمنان نوشته شد چنانکه بر پیشینیان نوشته شده بود، در روزهایی معین، تا به تقوا برسند؛ بیمار و مسافر روزها را بعداً قضا میکنند؛ کسانی که توان روزه ندارند بهجای آن نیازمندی را اطعام میکنند؛ و خداوند آسانی میخواهد، نه سختی. این راهنما مبانیای را میآورد که هر روزهدار باید بداند. این اطلاعات عمومی دربارهٔ مذاهب است، نه حکم؛ برای وضعیت خودتان از عالم یا امامی که به او اعتماد دارید بپرسید.
روزه چیست
از فجر صادق (اذان صبح) تا غروب (مغرب) از خوردن، نوشیدن و آمیزش خودداری میکنید، با نیت عبادت. پیامبر (ص) فرمود هر که رمضان را با ایمان و امید به پاداش روزه بگیرد، گناهان گذشتهاش آمرزیده میشود (صحیح بخاری ۳۸؛ صحیح مسلم ۷۶۰).
روزه همچنین سپر است (صحیح بخاری ۱۸۹۴): روزهدار جدال و دشنام نمیکند و اگر کسی به او دشنام داد میگوید «من روزهام». و هر که سخن باطل و عمل به آن را رها نکند، خدا نیازی ندارد که او خوردن و نوشیدنش را رها کند (صحیح بخاری ۱۹۰۳). پس روزه جسمی دارد (نخوردن و ننوشیدن) و روحی (نگه داشتن زبان و خشم). هر دو مهم است.
برای دقیقهٔ دقیق آغاز و پایان روزه، اوقات سحر و افطار را ببینید.
چه کسی باید روزه بگیرد
روزه بر هر مسلمانی واجب است که:
- بالغ باشد،
- عاقل باشد،
- توان جسمی داشته باشد، و
- مقیم باشد (نه مسافر)، و برای زنان، در عادت ماهانه یا نفاس نباشد.
کودکان مکلف نیستند. بسیاری از خانوادهها میگذارند با روزهٔ نیمهروز تمرین کنند؛ نگاه کنید به کودکان و رمضان.
چه کسی معذور است
| وضعیت | مذاهب چه میگویند | پس از آن |
|---|---|---|
| بیماریای که روزه آن را بدتر میکند یا روزه را بسیار سخت میکند | میتواند روزه نگیرد (۲:۱۸۴) | روزها را پس از بهبودی قضا کند |
| سفر (به مسافتی که نماز را شکسته میکند) | میتواند روزه نگیرد؛ در فقه اهل سنت روزه در سفر اگر زیان نداشته باشد صحیح است؛ در فقه جعفری مسافر روزه نمیگیرد و قضا میکند | روزها را قضا کند |
| عادت ماهانه، نفاس | نباید روزه بگیرد | روزها را قضا کند (صحیح مسلم ۳۳۵) |
| بارداری یا شیردهی با ترس از زیان | میتواند روزه نگیرد | حنفیها: فقط قضا. شافعیها و حنبلیها: قضا، بهعلاوهٔ فدیه اگر ترس برای کودک بوده. مالکیها: قضا؛ در برخی اقوال فدیه برای شیردهی. فقه جعفری: قضا و در برخی موارد فدیه. |
| سالمندی یا بیماری دائمی بدون چشمانداز واقعی قضا | روزه نمیگیرد | فدیه: اطعام یک نیازمند برای هر روز |
| کار بدنی سخت با خطر واقعی | علما اختلاف دارند؛ بسیاری افطار را در روزی که خطرناک میشود مجاز میدانند | آن روز را قضا کند |
بیماریهای مزمن مانند دیابت پیش از رمضان به نظر پزشک نیاز دارند. هم NHS و هم راهنمای عملی دیابت و رمضان (IDF-DAR) ارزیابی پیش از رمضان را توصیه میکنند. نگاه کنید به روزه با بیماریهای زمینهای و قضا و فدیهٔ روزههای ازدسترفته.
نیت
نیت، عزم قلبی برای روزه گرفتن فردا به قصد رمضان است. به کلمه نیاز ندارد. برخاستن برای سحری خود نشانهٔ نیت است.
اختلاف مذاهب بر سر زمان است:
- شافعی، حنبلی: نیت باید در شبِ پیش از هر روزهٔ واجب، پیش از اذان صبح، انجام شود.
- حنفی: نیت روزهٔ رمضان را میتوان تا حدود نیمهٔ پیش از ظهر همان روز کرد، به شرطی که چیزی خورده نشده باشد؛ نیت در شب پیش بهتر است.
- مالکی: یک نیت در شب اول برای کل رمضان کافی است، مگر اینکه توالی با سفر، بیماری یا عادت ماهانه قطع شود که پس از آن نیت تازه لازم است.
- جعفری: نیت باید پیش از اذان صبح باشد؛ نیت یکبارهٔ کل ماه در آغاز رمضان کفایت میکند، ولی تجدید آن هر شب احتیاط مستحب است.
روش عملی: هر شب نیت را تجدید کنید. همهٔ مذاهب را راضی میکند.
سنتهای روزانه
- سحری بخورید، هرچند اندک، و آن را دیر بخورید. در آن برکت است (صحیح بخاری ۱۹۲۳؛ صحیح مسلم ۱۰۹۵).
- بهموقع افطار کنید هنگام مغرب (صحیح بخاری ۱۹۵۷؛ صحیح مسلم ۱۰۹۸)، ترجیحاً با خرما و آب، سپس پیش از غذای اصلی نماز مغرب را بخوانید. نگاه کنید به سنتهای افطار.
- زبان را نگه دارید. نه دروغ، نه غیبت، نه جدال.
- شبها نماز و قرآن. اهل سنت نماز تراویح میخوانند و در ایران مجالس قرآن و دعا برپاست؛ پیامبر (ص) هر رمضان قرآن را با جبرئیل مرور میکرد (به روایت بخاری).
- سخاوتمندانه ببخشید. او در رمضان از همیشه بخشندهتر بود (به روایت بخاری).
- از مسواک استفاده کنید، دعا کنید و دههٔ آخر را دریابید.
چه چیزهایی روزه را باطل نمیکند
مسواک زدن، فرو دادن آب دهان، چشیدن غذا با زبان بدون فرو دادن (نزد برخی مکروه)، دوش گرفتن، عطر زدن، سرمه، آزمایش خون و بیشتر تزریقهایی که تغذیه نمیکنند. موارد تفصیلی و اختلافی در چه چیزهایی روزه را باطل میکند آمده است.
یک برنامهٔ روزانهٔ ساده برای ۲۰۲۷
رمضان ۲۰۲۷ در بهمن و اسفند (فوریه) است، بنابراین روزهها در نیمکرهٔ شمالی کوتاهاند: حدود ۱۱ تا ۱۳ ساعت. نمونه برای لندن در ۱۵ فوریه: اذان صبح ۰۵:۳۸، مغرب ۱۷:۱۵.
- ۰۴:۴۵ بیدار شوید، اگر میتوانید نماز شب بخوانید، سحری بخورید
- ۰۵:۲۸ از خوردن دست بکشید (۱۰ دقیقه احتیاط امساک)، ۰۵:۳۸ اذان صبح
- کار یا درس مثل همیشه؛ استراحتی کوتاه پس از ظهر کمک میکند
- ۱۷:۱۵ افطار با خرما و آب، نماز مغرب، غذا
- ۱۸:۴۰ عشا، سپس تراویح یا نماز شب، سپس خواب زودهنگام
اوقات دقیق شهر خود را در جدول رمضان و تاریخهای پیشبینیشده را در رمضان ۲۰۲۷ ببینید.
ابزارهای مفید
پرسش و پاسخ
باید نیت را به زبان بیاورم؟
خیر. نیت در دل است. همین که سحر بدانید فردا را برای رمضان روزه میگیرید، نیت است. گفتن کلمات لازم نیست، هرچند برخی گفتن جملهٔ کوتاهی را مفید میدانند.
میتوانم یک نیت برای کل ماه بکنم؟
مالکیها یک نیت در آغاز رمضان را برای کل ماه کافی میدانند، تا وقتی قطع نشود. حنفیها، شافعیها و حنبلیها نیت هر شب را لازم میدانند؛ در فقه جعفری نیز نیت یکبارهٔ ماه با تجدید آن هر شب احتیاط است. تجدید نیت در هر شب مطمئنترین راه است و هزینهای ندارد.
کودک از چه سنی باید روزه بگیرد؟
از بلوغ. پیش از آن واجب نیست، هرچند کودکان تشویق میشوند با روزهٔ نیمهروز یا چند روز کامل، به اندازهٔ توانشان، تمرین کنند.
باردارم. باید روزه بگیرم؟
اگر از آسیب به خود یا کودک میترسید میتوانید روزه نگیرید. اینکه بعداً قضا کنید، فدیه بدهید یا هر دو، میان مذاهب متفاوت است. با پزشک خود مشورت کنید و از عالمی که به او اعتماد دارید بپرسید.
اگر به دلیل سن یا بیماری طولانی اصلاً نتوانم روزه بگیرم چه؟
آیهٔ ۱۸۴ سورهٔ بقره برای کسانی که نمیتوانند روزه بگیرند، اطعام یک نیازمند برای هر روز (فدیه) را قرار داده است. مقدار آن را در راهنمای قضای روزه ببینید.
منابع
- قرآن ۲:۱۸۳–۱۸۵
- صحیح بخاری ۳۸؛ صحیح مسلم ۷۶۰ (روزهٔ رمضان با ایمان و امید به پاداش)
- صحیح بخاری ۱۸۹۴ (روزه سپر است)
- صحیح بخاری ۱۹۰۳ (سخن باطل در حال روزه)
- صحیح بخاری ۱۹۲۳؛ صحیح مسلم ۱۰۹۵ (سحری)
- صحیح بخاری ۱۹۵۷؛ صحیح مسلم ۱۰۹۸ (شتاب در افطار)
- صحیح مسلم ۳۳۵ (قضای روزه پس از عادت ماهانه)